Ekspozycja składa się z fotografii i filmów, które powstawały od początku lat 80. do dnia dzisiejszego. Elementem łączącym prace Tyszkiewicz na przestrzeni lat jest figura artystki postawiona w centrum niemal każdej pracy. Zarówno filmy jak i fotografie są najczęściej zapisem niepoprzedzonych szczegółowym scenariuszem akcji, których jedynym, poza artystką, świadkiem pozostaje obiektyw kamery lub aparatu fotograficznego. Dzieła zyskały w ten sposób wymiar bliski intuicyjnemu rytuałowi, który ukazuje różne stany psychiczne podglądanego podmiotu. Medium jest wizjerem ułatwiającym wgląd w faktyczne, intymne realizacje. Artystka odsłania w nich naturę człowieka, ale równocześnie przywdziewa kolejne zaskakujące kostiumy, które przywołują odmienne cechy charakterologiczne i psychiczne. W pracach widoczne są rejestracje stanów euforii, ekspozycja agresji i rozdzierającego bólu czy też gra pozorów.

Motywy widoczne w dziełach Teresy Tyszkiewicz odnoszone mogą być do współczesnej ikonosfery, z której artystka czerpie, i którą wykorzystuje, przetwarzając jej pierwotną strukturę i zastosowanie. Stają się one wymyślnymi narzędziami tortur lub oryginalnymi fetyszami. Z upodobaniem doświadcza atrakcyjne wizualnie przedmioty (Kopyta, 1980). Niekiedy zanurza się w miękkiej i bezpiecznej substancji tak głęboko, że granica między cielesnością, a materią nieorganiczną przestaje być rozpoznawalna (Wata, 1980, Pierze, 1980). W toku „odprawianych rytuałów” nadaje zwyczajnym obiektom, jak lampa czy pończochy, magiczne przymioty (Dzień po dniu, 1980). Nie unika odniesień politycznych czy religijnych, które analizuje na płaszczyźnie indywidualnego doznania (Obraz i gry, 1980). Prace Teresy Tyszkiewicz są jednak przede wszystkim zapisem emocjonalnych stanów ludzkiej świadomości – przetworzeniem zastanej rzeczywistości.

Teresa Tyszkiewicz, cottonwool, 1980

Teresa Tyszkiewicz, day after day lamp, 1980

Teresa Tyszkiewicz, day after day traces, 1980

Teresa Tyszkiewicz foil, 1984

Teresa Tyszkiewicz noodles, 1984

Teresa Tyszkiewicz – od końca lat 70. uczestniczyła w ruchu artystów Foto-Art. Na przełom lat 70. i 80. przypadła jej wzmożona działalność w dziedzinie filmu autorskiego. Zrealizowała m.in. Dzień pod dniu (1980), Ziarno (1980), Oddech (1981) i Obraz i gry (1981) a wspólnie ze Zdzisławem Sosnowskim Stałe zajęcie (1978) i Drugą stronę (1980). Niezmiennym elementem, konsekwentnie pojawiającym się w różnych wariantach w realizacjach artystki są szpilki: wbite w cienką warstwę papieru, mięsistą strukturę płótna, zestawione z lutowaną metalową siatką, a w ostatnich latach skontrastowane z wizerunkiem twarzy autorki. Artystka od 1982 r. mieszka i pracuje w Paryżu. Jej prace były eksponowane na wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych, m.in. w Amsterdamie, Lizbonie, Warszawie, Nowym Jorku, Paryżu. Znajdują się również w licznych kolekcjach muzealnych, m.in. Fondation Camille, Musée Ville de Paris, Musée Bohin w Paryżu, oraz prywatnych (Francja, Niemcy, Polska, Szwajcaria, Włochy, USA).

Galeria Foto-Medium-Art., Kraków, ul. Karmelicka 28/12,

wystawa czynna od 18 do 30 października,

foto-medium-art.com

Dodaj do: